zmiana imienia i nazwiska

Zmiana imienia i nazwiska dziecka

admin0 Komentarzy

Można wyobrazić sobie sytuację, gdy pod wpływem pewnej mody rodzice nadają dziecku imię, które po paru latach, nie wydaje się już tak atrakcyjne. Dziecko idzie do szkoły, gdzie wyśmiewane jest przez rówieśników. Oczywiście nie wpływa to dobrze na jego samopoczucie. Co wówczas zrobić? Czy można zmienić nadane dziecku imię? Można, ale wyłącznie z ważnych powodów. W przypadku nazwiska jest trochę łatwiej. Wyobrazić możemy sobie bowiem dużo więcej życiowych sytuacji, w których może dojść do jego zmiany. Przykładowo w skutek rozwodu rodziców, uznania dziecka, ponownego wyjścia za mąż matki.

Zmiana imienia i nazwiska – przesłanki

Do osiągnięcia pełnoletniości, dziecko pozostaje pod władzą rodzicielską. Co do zasady władza rodzicielska przysługuje każdemu z rodziców. Dlatego o istotnych sprawach dziecka rodzice decydują wspólnie. Co w sytuacji gdy nie mogą się porozumieć? Wówczas o istotnych sprawach dziecka rozstrzyga sąd opiekuńczy.

Niewątpliwie zmiana nazwiska dziecka stanowi istotną sprawę dziecka. Oznacza to, że wniosek o zmianę nazwiska, co do zasady musi być złożony przez oboje rodziców.

Zmiany imienia lub nazwiska można dokonać wyłącznie z ważnych powodów, w szczególności gdy dotyczą zmiany imienia i nazwiska:

  1. ośmieszającego albo nielicującego z godnością człowieka,;
  2. na używane;
  3. które zostało bezprawnie zmienione;
  4. na noszone zgodnie z przepisami prawa państwa, którego obywatelstwo również się posiada.

Wyjątek stanowi zmiana imienia dziecka, która następuje w terminie 6 miesięcy od sporządzenia aktu stanu cywilnego. Wówczas rodzice mogą swobodnie dokonać zmiany imienia bądź imion dziecka, składając jedynie oświadczenie wobec kierownika urzędu stanu cywilnego lub konsula.

Zmiana nazwiska przez oboje rodziców rozciąga się na małoletnie dzieci i na dzieci, które urodzą się po tej zmianie.

zmiana imienia i nazwiska

Zmiana nazwiska przez jednego z rodziców

Co jednak dzieje się w sytuacji gdy nazwisko zmienił jeden z rodziców? Wówczas, zmiana ta rozciąga się na małoletnie dzieci i na dzieci, które pochodzą od tego rodzica, ale pod warunkiem że drugi rodzic wyraził na to zgodę.

Zgoda nie jest potrzebna, gdy drugi rodzic nie ma pełnej zdolności do czynności prawnych lub jest pozbawiony władzy rodzicielskiej albo nie żyje.

Zgoda dziecka

Czy do zmiany nazwiska potrzebna jest zgoda dziecka? To zależy od tego czy w chwili zmiany dziecko ukończyło 13 lat. Jeżeli ukończyło 13 lat, do zmiany nazwiska dziecka konieczna jest zgoda wyrażona przez dziecko.

Brak zgody jednego z rodziców

W sytuacji, gdy rodzice nie mogą dojść do porozumienia odnośnie zmiany nazwiska dziecka, każde z nich może złożyć do sądu opiekuńczego wniosek o wyrażenie zgody na zmianę nazwiska dziecka. Sąd decyduje o zgodzie na zmianę nazwiska biorąc pod uwagę dobro dziecka.

Rozstrzygnięcie sądu zastępuje zgodną wolę rodziców. Dla organu rozstrzygającego sprawę, orzeczenie sądu wywołuje skutek jakby istniało porozumienie między rodzicami.

Należy jednak pamiętać, że zgoda sądu nie przesądza o powodzeniu wniosku. Organ może bowiem wydać decyzję odmowną, uzasadniając ją brakiem ważnych powodów.

zmiana imienia i nazwiska

Procedura zmiany imienia i nazwiska

Zmiana imienia i nazwiska następuje na wniosek. Wniosek o zmianę imienia lub nazwiska małoletniego dziecka składa jego przedstawiciel ustawowy (rodzic, opiekun), do wybranego kierownika urzędu stanu cywilnego. Wniosek powinien zawierać:

  1. dane osoby, której zmiana dotyczy:
  2. imię (imiona) i nazwisko oraz nazwisko rodowe,
  3. wskazanie kierownika urzędu stanu cywilnego, który sporządził akt urodzenia oraz akt małżeństwa, jeżeli zmiana imienia lub nazwiska będzie dotyczyła tego aktu,
  4. PESEL, jeżeli został nadany;
  5. imię lub nazwisko, na jakie ma nastąpić zmiana;
  6. wskazanie miejsca sporządzenia aktu urodzenia małoletnich dzieci, jeżeli zmiana imienia lub nazwiska będzie dotyczyła tych aktów;
  7. adres do korespondencji wnioskodawcy;
  8. uzasadnienie;
  9. oświadczenie wnioskodawcy, że w tej samej sprawie nie złożył wcześniej wniosku do innego kierownika urzędu stanu cywilnego lub nie została wydana już decyzja odmowna.

Jak już wskazałem powyżej, zgodę na zmianę nazwiska dziecka wyraża każdy rodzic oraz dziecko, które ukończyło 13 lat. Można to zrobić osobiście lub pisemnie. Osobiście zgodę złożyć można przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego albo jego zastępcą. Jeżeli zgodę chcemy wrazić w formie pisemnej, podpis pod zgodą musi zostać notarialnie poświadczony. Gdy mieszkamy za granicą, zgodę wyrazić możemy za pośrednictwem konsula Rzeczypospolitej Polskiej.

Decyzja o zmianie imienia lub nazwiska

Zmiana imienia i nazwiska następuje w formie decyzji. Decyzję o zmianie imienia lub nazwiska bądź decyzję o odmowie zmiany imienia lub nazwiska wydaje kierownik urzędu stanu cywilnego, do którego został złożony wniosek, albo jego zastępca. Po wydaniu decyzji o zmianie imienia bądź nazwiska małoletniego dziecka następującej na wniosek przedstawiciela ustawowego dziecka, kierownikowi urzędu stanu cywilnego, który wydał decyzję przekazuje ją kierownikowi urzędu stanu cywilnego, który sporządził akt urodzenia dziecka.



Zwolnienie pracownicy w ciąży

Zwolnienie pracownicy w ciąży

admin0 Komentarzy

Dnia 31 stycznia 2019 r., pracodawca wręczył Pani Kasi wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony. Termin wypowiedzenia wynosił 3 miesiące i kończył się 30 kwietnia 2019 r.  W lutym Pani Kasia dowiedziała się, że jest w ciąży. Co ma zrobić w takiej sytuacji? Czy pracodawca może zwolnić pracownicę w ciąży?

Szczególna ochrona pracownic w ciąży przed wypowiedzeniem

Pracownice w ciąży podlegają szczególnej ochronie przed wypowiedzeniem stosunku pracy. Najszerszą ochroną objęte są pracownice zatrudnione na umowę o pracę na czas nieokreślony.

Co do zasady, pracodawca nie może zwolnić pracownicy w ciąży. Ale czy zawsze? Niestety nie.

Po pierwsze, trzeba pamiętać, że ochrona przed zwolnieniem nie dotyczy pracownicy, która zatrudniona jest na okres próbny nieprzekraczający jednego miesiąca oraz pracującej na umowie o zastępstwo.

Po drugie, pracodawca zawsze może rozwiązać umowę bez wypowiedzenia z winy pracownika tzw. zwolnienie dyscyplinarne. Nie ma wówczas znaczenia czy pracownica jest w ciąży. Jeżeli u pracodawcy działa organizacja związkowa na zwolnienie dyscyplinarne pracownicy w ciąży, musi zgodzić się związek zawodowy.

Po trzecie pracodawca może rozwiązać umowę o pracę z pracownicą w ciąży w przypadku upadłości lub likwidacji pracodawcy. O ile kwestia upadłości pracodawcy nie budzi wątpliwości (upadłość stwierdzana jest przez sąd stosownym postanowieniem) to z likwidacją nie jest tak łatwo. Pracodawcy mogą bowiem próbować obejść ten przepis. Pomysły pracodawców próbuje dogonić orzecznictwo sądów. Dla przykładu, w jednym z orzeczeń Sąd Najwyższy wskazał, że likwidacją pracodawcy nie będzie przekazanie etatów z jednego przedsiębiorstwa do drugiej jednostki organizacyjnej, dokonane w ramach zmian organizacyjnych. Tak samo nie oznacza likwidacji pracodawcy przejęcie zakładu pracy przez innego pracodawcę.

Zwolnienie pracownicy w ciąży

Zakaz rozwiązywania umowy o pracę obowiązuje także w sytuacji, gdy pracownica zaszła w ciążę w okresie wypowiedzenia umowy o pracę. Z zakazu nie zwalnia przedłożenie dokumentacji potwierdzającej ciążę już po wypowiedzeniu czy rozwiązaniu umowy o pracę. Liczy się bowiem stan rzeczy istniejący w chwili wypowiedzenia lub rozwiązania umowy o pracę.

Umowa na czas nieokreślony – odwołanie od wypowiedzenia

Co powinna zrobić, pracownica gdy dowiedziała się o ciąży w okresie wypowiedzenia lub już po wręczeniu jej wypowiedzenia?

Przede wszystkim pracownica powinna zgłosić się do pracodawcy i poinformować go o tym fakcie, załączając zaświadczenie lekarskie. Pracodawca może wówczas „cofnąć” wypowiedzenie. Jeśli pracodawca nie będzie chciał cofnąć wypowiedzenia, a termin wypowiedzenia jeszcze nie minął, pracownica ma żądać uznania wypowiedzenia za bezskuteczne.

Jeżeli jednak termin wypowiedzenia już minął, pracownicy zwolnionej w okresie ciąży przysługuje roszczenie o przywrócenie do pracy oraz wynagrodzenie za czas pozostawiania bez pracy. W przypadku wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy przysługuje ono od chwili powiadomienia pracodawcy o ciąży.

Termin odwołania do sądu pracy wynosi wówczas co do zasady 7 dni od dowiedzenia się o ciąży, a nie od dnia doręczenia pracownicy wypowiedzenia. Sądy podchodzą jednak do tej kwestii indywidualnie. Można sobie wyobrazić taką sytuację, że pracodawca dowiedziawszy się o ciąży pracownicy, wyraża chęć cofnięcia wypowiedzenia, natomiast po upływie terminu na odwołanie zmienia zdanie. Wówczas prawdopodobnie sąd przyjmie odwołanie złożone teoretycznie po terminie. W podanym przykładzie miały miejsce bowiem niezawinione przez pracownicę przyczyny usprawiedliwiające spóźnione odwołanie.

Uznanie umowy za bezskuteczną czy przywrócenie do pracy powoduje sytuację jakby wypowiedzenie nigdy nie było złożone. Dlatego po porodzie, pracownicy przysługują wszystkie świadczenia związane ze stosunkiem pracy takie jak urlop macierzyński, rodzicielski i wychowawczy.

Zwolnienie pracownicy w ciąży

Umowy terminowe – przedłużenie umowy do dnia porodu

Zwolnienie pracownicy zatrudnionej na umowę na czas określony przekraczający jeden miesiąc, nie zawsze powoduje ochronę przed zwolnieniem. Jeśli do rozwiązania umowy doszłoby przed upływem trzeciego miesiąca ciąży, umowa ulegnie rozwiązaniu. Jeżeli jednak termin wypowiedzenia kończy się po upływie trzeciego miesiąca ciąży, umowa ulega przedłużeniu do dnia porodu.

Co istotne, przedłużenie umowy następuje z mocy prawa, pracownica nie musi dokonywać jakichkolwiek czynności prawnych. Musi jedynie poinformować pracodawcę o ciąży oraz przedłożyć mu zaświadczenie lekarskie, z którego będzie wynikać, że upłynął już trzeci miesiąc ciąży.

Przedłużona w ten sposób umowa rozwiązuje się z dniem porodu. Oznacza to, że pracownicy nie przysługuje prawo do urlopu macierzyńskiego ani wychowawczego. Może jednak pobierać zasiłek macierzyński.

Zwolnienie pracownicy w ciąży – rozwiązanie sprawy Pani Kasi

Co powinna zrobić Pani Kasia? W pierwszej kolejności powinna powiadomić pracodawcę, załączając zaświadczenie lekarskie.

W przypadku gdyby pracodawca nie chciał cofnąć wypowiedzenia umowy o pracę, powinna w terminie 7 dni od momentu gdy dowiedziała się, że jest w ciąży wystąpić z powództwem do sądu o uznanie wypowiedzenia za bezskuteczne. Roszczenie to będzie prawidłowe w tym przypadku z uwagi na okoliczność, iż nie upłynął jeszcze termin wypowiedzenia umowy o pracę.

Gdyby Pani Kasia dowiedziała się o ciąży w maju, wówczas przysługiwałoby jej roszczenie o przywrócenie do pracy wraz z wynagrodzeniem za czas pozostawania bez pracy.



szybkie alimenty

Duże zmiany w prawie rodzinnym – szybkie alimenty, opieka naprzemienna

admin0 Komentarzy

Rząd ukończył pracę nad reformą prawa rodzinnego. W dniu 26 lutego 2019 r. Rada Ministrów przyjęła projekt zmian ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Jakie założenia niesienie ze sobą projekt?

1. Zmiany w zakresie postępowań alimentacyjnych – szybkie alimenty

Projekt nowelizacji wprowadza daleko idącą nowość – postępowanie nakazowo-alimentacyjne, gdzie uzyskamy szybkie alimenty. Na podstawie aktualnie obowiązujących przepisów, alimenty zasądzane są w odniesieniu do tzw. kryterium dochodowego. Oznacza to, że sąd na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego ustala jakie są możliwości zarobkowe osoby, która ma płacić alimenty. Sąd musi również stwierdzić, jaki jest majątek osoby uprawnionej do ich otrzymywania.

Szybkie alimenty

Po wprowadzeniu zmian nowelizacyjnych, sąd będzie zasądzał alimenty szybciej. Przyśpieszenie wydania orzeczenia wynikać ma z tego, iż sąd nie będzie musiał prowadzić szczegółowego postępowania dowodowego. Przy ustalaniu tzw. alimentów natychmiastowych sąd nie będzie badał dochodu osoby zobowiązanej.

Alimenty natychmiastowe sąd będzie obliczał z uwzględnieniem przelicznika matematycznego. Wysokość alimentów będzie określana w odniesieniu do procentu kwoty przeliczeniowej w odniesieniu do liczby osób uprawnionych. Kwota przeliczeniowa powiązana będzie z wysokością minimalnego wynagrodzenia za pracę.

Oznacza to, że alimenty te będą sztywnie obliczane na podstawie działania matematycznego. Najwyższe alimenty będą zasądzane na pierwsze dziecko, każde kolejne zaś będzie otrzymywać mniej. Projekt nowelizacji zakłada również, iż osoba ubiegające się o wyższe alimenty będzie mogła ich żądać na starych zasadach.

Nakaz alimentacyjny – postępowanie nakazowo-alimentacyjne

Nowy rodzaj alimentów będzie zasądzany w nowym trybie – postępowaniu nakazowo-alimentacyjnym. Pozew o alimenty natychmiastowe złożymy na specjalnym uproszczonym formularzu. Do formularza nie trzeba będzie załączać dowodów (poza aktami cywilnymi). W pozwie trzeba będzie wskazać m.in. jakie uzyskujemy dochody, jakie mamy koszty utrzymania oraz ile posiadamy dzieci. Po otrzymaniu pozwu i jego weryfikacji formalnej sąd wyda nakaz zapłaty, który doręczy pozwanemu wraz z pozwem. Sąd rozpatrzy sprawę i wyda nakaz w ciągu 14 dni.

Po otrzymaniu nakazu, pozwany będzie miał 14 dni aby wnieść do sądu zarzuty. W zarzutach pozwany może również wnieść o wstrzymanie wykonania nakazu. Samo bowiem wniesienie zarzutów nie będzie powodować uchylenia zasądzonego w nim obowiązku alimentacyjnego. W przypadku skutecznego wniesienia zarzutów, sąd w terminie 7 dni zawezwie powoda do przedłożenia dowodów na poparcie oświadczeń zawartych w pozwie.

Warto również zaznaczyć, iż sąd może nie wydać nakazu zapłaty jeśli powód domaga się alimentów za czas przed wniesieniem pozwu. Sąd nie wyda nakazu i wyznaczy rozprawę jeśli po przeczytaniu pozwu będzie on posiadał wątpliwości co do twierdzeń w nim zawartych.

Projekt zakłada również, że nakaz zapłaty ma być natychmiastowo wykonalny. Oznacza to, również iż zmniejszeniu ulegnie czas potrzebny na wszczęcie postępowania egzekucyjnego przed komornikiem. W związku z tym, iż w postępowaniu nakazowo-alimentacyjnym sąd nie prowadzi postępowania dowodowego i opiera się na twierdzeniach zawartych w pozwie, nowelizacja zakłada karanie osób składających nieprawdziwe oświadczenia. Będą one odpowiadać za przestępstwo składania fałszywych zeznań.

szybkie alimenty

Utrata mocy wyroku alimentacyjnego

W odniesieniu do alimentów, projekt zakłada również kolejną daleko idącą zmianę. Niezależnie od rodzaju zasądzonych alimentów (szybkie alimenty bądź „zwykłe”) wyrok ma tracić moc w chwili osiągnięcia przez uprawnionego 25 roku życia. W chwili obecnej osoba zobowiązana w przypadku wystąpienia ustawowych przesłanek musi zainicjować w sądzie postępowanie w przedmiocie zniesienia obowiązku alimentacyjnego. Zmiana ustawy odwraca ten proces. Projekt zakłada, iż to osoba otrzymująca alimenty po ukończeniu 25 roku życia będzie musiała wnieść do sądu pozew o przedłużenie obowiązku alimentacyjnego. Wyjątkiem będą alimenty na rzecz osoby legitymującej się orzeczeniem o niepełnosprawności. W tym wypadku alimenty nie będą wygasać.

Zasady udzielania zabezpieczeń

Zmianie ulegną również zasady udzielenia zabezpieczeń. Zabezpieczenie to postanowienie sądu regulujące sporną kwestię w trakcie trwania procesu. W sprawach małżeńskich, rodzinnych i opiekuńczych wniosek o zabezpieczenie będzie mógł być złożony jedynie w terminie 30 dni od dnia złożenia pisma wszczynającego postępowanie lub wystąpienia okoliczności go uzasadniającej. Wnioski złożone po tym terminie sąd odrzuci, chyba że uzna, że brak zabezpieczenia spowoduje bezpośrednie zagrożenia dobra małoletniego dziecka.

2. Rodzinne postępowanie informacyjne

Dobro dziecka w projekcie zmiany Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego zyskuje dodatkowy aspekt formalny. W sprawach rozwodowych lub separacyjnych małżeństw posiadających dzieci, ustawa wprowadza tzw. obowiązkowe postępowanie informacyjne.

Podczas postępowania informacyjnego rozstającym się małżonkom  przydzielony zostanie mediator. W ciągu miesiąca mają oni wspólnie z nim wypracować kwestie opieki nad dzieckiem oraz wysokość alimentów. Oczywiście głównym jednak zadaniem mediatora będzie pogodzenie rozstających się osób. Gdy miesiąc czasu okaże się niewytaczającym czasem na rozwiązanie wszystkich spornych spraw, na wniosek rodziców sąd będzie mógł przedłużyć postępowanie informacyjne do 6 miesięcy. W trakcie trwania postępowania informacyjnego nie będzie można prowadzić innych spraw regulujących zasady władzy rodzicielskiej, kontakty z dzieckiem oraz alimenty.

Za zgodą obydwojga rodziców w postępowaniu informacyjnym uregulować będzie można także sporne kwestie majątkowe.

szybkie alimenty 3

3. Opieka naprzemienna

Podążając za dotychczasowym orzecznictwem sądowym, projekt zakłada również unormowanie zasad tzw. opieki naprzemiennej. Sąd otrzymuje zatem prawną możliwość uregulowania władzy rodzicielskiej z uwzględnieniem interesów obojga rodziców dziecka. Sąd pozostawiając władzę obojgu rodzicom będzie mógł zadecydować, iż dziecko będzie naprzemiennie, w powtarzających się okresach zamieszkiwać u jednego a następnie u drugiego rodzica. Wszystko to oczywiście w racjonalnych granicach.

4. Sankcje karne za utrudnianie kontaktów z dzieckiem

Na podstawie aktualnie obowiązujących przepisów rodzic ma niewielkie pole do manewru jeśli chodzi o egzekwowanie swoich praw. Projekt wprowadza nowe typy przestępstw, które będą karane ograniczeniem wolności lub grzywną.

Zgodnie z projektem, wobec opiekuna, który będzie utrudniać lub uniemożliwiać drugiemu z opiekunów wykonanie orzeczonych przez sąd kontaktów z dzieckiem, sąd może wydać odpowiednie postanowienie. Sąd będzie mógł zatem dla przykładu przydzielić asystenta rodziny, czy ustanowić nadzór kuratora sądowego. Jeśli powyższe działania nie przyniosą poprawy sytuacji, sąd będzie mógł zasądzić karę pieniężną. Gdy i ta sankcja nie przyniesie rezultatu sprawa trafi do prokuratury.

Prokurator będzie mógł wyznaczyć okres próby. Następnie umorzy sprawę jeśli podczas okresu próby opiekun stosował się do decyzji sądu. W przeciwnym razie zostanie mu wymierzona kara.

Ustawa penalizować ma zatem zachowania polegające na utrudnianiu kontaktów z dzieckiem. Ponadto, sądy w sprawach w których stwierdzą zagrożenie dobra dziecka mają zgłaszać tego sytuacje do prokuratora. Prokurator sprawdzi czy dziecko nie jest krzywdzone przez rodziców lub opiekunów.

 

Czytaj więcej: https://radca-franczak.pl/2018/10/08/alimenty-na-dorosle-dziecko-czy-masz-obowiazek-je-placic/

zmiana alimentów

Zmiana wysokości zasądzonych alimentów – jak ją uzyskać ?

Sąd ustala wysokość alimentów w różnego rodzaju postępowaniach. Najczęściej o wysokości świadczenia sąd orzeka w wyroku rozwodowym. Raz ustalone alimenty nie są jednak przyznawane raz na zawsze. W jakich okolicznościach możemy domagać się zmiany rozstrzygnięcia o alimentach? Alimenty mogą być obniżane bądź podwyższane w związku ze zmianą sytuacji uprawnionego do ich otrzymywania. Przesłanką do ich zmiany mogą być jednak również okoliczności leżące po stronie zobowiązanego do ich regulowania.

Zmiana alimentów – kiedy powstaje potrzeba zmiany wysokości zasądzonych alimentów?

Rodzice zawsze powinni wspierać swoje dzieci. Pod pojęciem wspierania mieści się również ważny aspekt finansowy. Obowiązek płacenia alimentów spoczywa na zobowiązanym zasadniczo do usamodzielnienia się uprawnionego. W niektórych wypadkach powinność świadczenia alimentów nie wygasa jednak nigdy. Dzieję się tak przykładowo w sytuacji gdy uprawniony jest niepełnosprawny i niezdolny do pracy.

zmiana alimentów

W czasie kiedy dziecko jest uprawnione do pobierania alimentów, jego potrzeby podlegają daleko idącym zmianom. Pięciolatek ma zasadniczo zgoła inne oczekiwania wobec świata niż szesnastolatek. Co za tym idzie przekształceniu podlegają również koszty jego utrzymania i wychowania. Sytuacja finansowa czy zdrowotna osoby zobowiązanej do regulowania alimentów na przestrzeni wielu lat również może podlegać zmianom.

Zgonie z art. 135 Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego:

zakres alimentów zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego
Istotna i trwała zmiana potrzeb dziecka lub możliwości zarobkowych zobowiązanego stwarza zatem możliwość wniesienia do sądu stosownego pozwu. Może to być w zależności od naszych oczekiwań pozew o obniżenie bądź zwiększenie ustalonych alimentów.

Kiedy wytoczyć powództwo o podwyższenie alimentów?

Podwyższenia alimentów może domagać się osoba uprawniona do ich pobierania. Jeśli osoba ta jest niepełnoletnia w jej imieniu działa jej opiekun prawny. Aby wykazać wobec sądu, iż alimenty powinny zostać zasądzone w wyższej kwocie, wnosząc pozew pamiętać należy o odpowiedniej argumentacji.

 

A. Zmiana potrzeb uprawnionego

Powództwo o podwyższenie alimentów może być oparte na przesłance zmiany potrzeb osoby uprawnionej. Same twierdzenia są jednak niewystarczające. Dla sądu liczą się twarde i weryfikowalne fakty. Do pozwu powinny być zatem w miarę możliwości dołączone dokumenty potwierdzające nasze stanowisko.

Kiedy widzimy zatem, że koszty utrzymania dziecka rosną, winniśmy zadbać o odpowiednie ich dokumentowanie. Rodzic powinien zbierać zatem paragony za zakupy rzeczy przeznaczonych dla dziecka.

Należy pamiętać jednak, iż koszty utrzymania dziecka to nie tylko koszty zapewnienia wyżywienia, dachu nad głową, ubrania czy leczenia w czasie choroby. Wraz ze wzrostem wieku dziecka zwiększają się także jego potrzeby związane z edukacją i rozwojem kulturalnym. Rodzic planujący wystąpić o podwyższenie alimentów musi zatem pamiętać o odpowiednim udokumentowaniu także tego aspektu wydatkowego.

zmiana alimentów

 

B. Zmiana sytuacji majątkowej rodzica

Oprócz zmian leżących po stronie dziecka, drugą przesłanką na podstawie której można oprzeć pozew o podwyższenie alimentów jest zmiana sytuacji finansowej zobowiązanego rodzica. Jeżeli powzięliśmy informację, iż drugi z rodziców zmienił pracę na lepiej płatną bądź wzbogacił się w inny sposób, możemy wystąpić o podwyższenie alimentów. Jedną z podstawowych zasad prawa rodzinnego jest zasada równej stopy życiowej rodziców i dziecka. Jeżeli sytuacja rodzica zobowiązanego do łożenia alimentów uległa zatem znaczącej poprawie, jego dziecko nie powinno żyć na gorszym poziomie.

W praktyce, idealną sytuacją jest podniesienie obu omówionych przesłanek w jednym procesie. Szczególnie bowiem, gdy  opieramy się w pozwie jedynie na przesłance zmiany sytuacji finansowej zobowiązanego, możemy mieć trudności z należytym udowodnieniem tej okoliczności.

Kiedy wytoczyć powództwo o obniżenie alimentów?

Skoro alimenty można podwyższać to i można je obniżać. Obniżenia alimentów może domagać się osoba zobowiązania do ich płacenia. Najlepszą pod kątem dowodowym przesłanką obniżenia alimentów jest zmniejszenie się możliwości finansowych.

 

A. Zmiana możliwości finansowych zobowiązanego

Jakie okoliczności są brane przez sądy w tego typu sprawach? Najczęściej osoby żądające obniżenia alimentów powołują się na utratę pracy. Nie zawsze jednak sama utrata pracy może wystarczyć do obniżenia świadczenia. Jeśli sami zwolniliśmy się z pracy bądź stosunek pracy wygasł na podstawie porozumienia, sąd może zakwestionować taką okoliczność. Zawinione zmniejszenie możliwości finansowych nie będzie traktowane przez sąd jako okoliczność uzasadniające zasądzenie obniżenia. Inaczej ma się sytuacja gdy zostaliśmy zwolnieni z pracy w związku z grupowymi zwolnieniami lub reorganizacją pracodawcy i nie mamy perspektyw na podjęcie nowej pracy. Innego rodzaju okolicznością będzie także choroba zobowiązanego. Musi się ona przekładać jednak na jego finanse. Warto zatem i w tym przypadku zatroszczyć się o odpowiednią dokumentację.

Zmniejszenie się możliwości finansowych zobowiązanego do regulowania alimentów może również wiązać się z obowiązkami względem jego pozostałej rodziny. Jeśli zatem zobowiązany posiada dzieci z innego związku, sąd powinien wziąć pod uwagę, iż utrzymanie alimentów na dotychczasowym poziomie będzie utrudniało zobowiązanemu jego obowiązek względem innych jego pozostałych dzieci.

 

B. Przyczyny leżące po stronie dziecka

W niektórych sytuacjach można domagać się obniżenia alimentów w związku ze zmianą leżącą po stronie samego dziecka. Dla przykładu będzie to miało miejsce gdy dziecko podjęło pracę, która nie utrudnia mu edukacji, otrzymało spadek czy wzbogaciło się w inny sposób. Jeżeli jesteśmy w stanie wykazać tą okoliczność, pozew o obniżenie alimentów może opierać się również i na tej przesłance.

zmiana alimentów

Zmiana alimentów – postępowanie sądowe

Powództwo o zmianę alimentów wnosi się do sądu, w którym pozwany (dziecko bądź zobowiązany rodzic) ma miejsce zamieszkania. Wartość przedmiotu sporu w tego typu rodzaju sprawach to różnica pomiędzy dotychczasową wysokością miesięcznych alimentów a dochodzoną wysokością takiej raty w skali roku.

W związku ze wspominanymi trudnościami dowodowymi oraz emocjonalnym ładunkiem jaki niosą ze sobą tego rodzaju sprawy, warto w ich prowadzeniu zdać się na zaufanego prawnika, który doradzi nam właściwą drogę postępowania.

 

Czytaj więcej: https://radca-franczak.pl/2018/10/19/alimenty-na-rodzica-czy-dziecko-ma-obowiazek-je-placic/

kredyt we frankach

Podział majątku po rozwodzie – kiedy ustalenie nierównych udziałów

Orzeczenie rozwodu nie zamyka wszystkich spraw pomiędzy małżonkami. Wyrok otwiera kwestie wzajemnych rozliczeń z tytułu posiadanego majątku. Kwestia ta rozwiązywana jest dopiero w toku postępowania o podział majątku wspólnego.

Ustawowy ustrój wspólności majątkowej.

Najczęściej w praktyce, spotykany jest model, w którym w czasie trwania małżeństwa między małżonkami występuje ustawowy ustrój wspólności majątkowej. Wówczas większość zgromadzonego majątku objęta jest wspólnością małżeńską. Wyjątek w tym zakresie stanowią, w szczególności rzeczy odziedziczone przez każdego z małżonków oraz darowizny. Co istotne, wspólność w stosunku do rzeczy nabytych w trakcie małżeństwa, utrzymuje się aż do jej zniesienia. Niezależnie od orzeczonego rozwodu.

Jeśli małżonkowie nie zawarli stosownej umowy, co do zasady udziały małżonków w majątku wspólnym są równe. Co więcej, nie ma tutaj znaczenia w jakim stopniu każdy z małżonków przyczynił się do powstania zgromadzonego majątku.

Kiedy udziały nie będą równe?

Istnieją okoliczności, których zaistnienie może spowodować ustalenie nierównych udziałów w majątku wspólnym. Zgodnie z treścią art. 43 § 2 KRiO:

z ważnych powodów, każdy z małżonków może żądać, ażeby ustalenie udziałów w majątku wspólnym nastąpiło z uwzględnieniem stopnia, w którym każdy z nich przyczynił się do powstania tego majątku.

Co oznacza przyczynienie się do powstania majątku? Wbrew powszechnej opinii nie chodzi wyłącznie o porównanie zarobków poszczególnych małżonków i arytmetyczne przeliczenia. Ważne jest kto ile zarabiał, ale jeszcze ważniejsze na co wydawał. Dla przykładu, sąd weźmie pod uwagę okoliczność, gdy jeden z małżonków co prawda zarabiał dużo więcej niż drugi ale zarobione pieniądze lekkomyślnie trwonił.

Co natomiast z osobami, które nie pracowały a prowadziły dom i opiekowały się dziećmi? Do stopnia przyczynienia się do powstania majątku, zalicza się również nakład osobistej pracy przy wychowaniu dzieci i pracy we wspólnym gospodarstwie domowym.

Kiedy można żądać ustalenia nierównych udziałów?

Zasadniczo gdy wystąpią ważne powody. Orzecznictwo sądowe wyjaśnia o jakich przypadkach tu mowa. Każdorazowo chodzi jednak o takie przypadki gdy ustalenie równych udziałów byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
W orzecznictwie wskazuje się, że ważny powód wystąpi gdy:

małżonek, przeciwko któremu skierowane jest żądanie ustalenia nierównego udziału, w sposób rażący lub uporczywy nie przyczynia się do powstania dorobku stosownie do posiadanych sił i możliwości zarobkowych (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 1973 r., sygn. akt III CRN 227/73, LEX nr 1720) .
Podobnie ocenić należy sytuację, gdy małżonkowie pozostając w separacji faktycznej od dłuższego czasu prowadzą samodzielne gospodarstwa domowe.

Co do zasady kwestie nierównych udziałów w majątku wspólnym, sąd rozstrzyga są w postępowaniu o podział majątku wspólnego małżonków. Z żądaniem tym można również wystąpić przed wszczęciem postępowania o podział majątku wspólnego. Należy pamiętać jednak, że nie jest one już dopuszczalne po prawomocnym orzeczeniu o podziale majątku.

 

Zobacz więcej: https://radca-franczak.pl/2018/11/07/kontakty-z-dzieckiem-jak-przebiega-ich-ustalenie/

 

Intercyza

Intercyza a odpowiedzialność za długi

Zawarcie związku małżeńskiego skutkuje m.in. powstaniem wspólnoty ustawowej majątkowej pomiędzy małżonkami. Co ważne wspólnota ta nie obejmuje części majątku małżonków, które nabyli oni jeszcze przed zawarciem małżeństwa. Ich majątek osobisty nie stanowi więc elementu majątku wspólnego, który dotyczy składników nabytych już w trakcie trwania małżeństwa. Analogicznie do tego, kredyty zaciągnięte przed zawarciem małżeństwa nie stanowią ustawowo obciążenia obu małżonków. Dotyczą bowiem wyłącznie małżonka, który owe zobowiązania zaciągnął. Oznacza to,  że ewentualne roszczenia wynikające z kredytu, jak egzekucja zaległych rat, mogą zostać zaspokojone wyłącznie z majątku osobistego małżonka, który podpisał umowę kredytu.

Rozdzielność majątkowa – intercyza

Zgodnie z treścią art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozdzielić. Umowę tą potocznie nazywamy jest intercyzą. Możemy ustanowić ją przed zawarciem małżeństwa ale także po jego zawarciu. Intercyzę można zawrzeć jedynie przed notariuszem. Jeśli jest ona spisywana w trakcie trwania związku małżeńskiego, do sporządzenia takiej umowy należy przedstawić notariuszowi akt małżeństwa. Własnoręcznym podpisem u notariusza małżonkowie zaświadczą że oboje godzą się na wprowadzenie rozdzielności majątkowej. Ponadto, aby umowa była ważna, muszą posiadać pełną zdolność do czynności prawnych. Intercyzy co do zasady nie może podpisać zatem osoba ubezwłasnowolniona, choćby częściowo.

Continue reading Intercyza a odpowiedzialność za długi

zmiana władzy rodzicielskiej

Zmiana rozstrzygnięcia w przedmiocie władzy rodzicielskiej – czy to możliwe?

Często zdarzają się takie sytuacje, że jedno z rodziców ma ograniczaną władzę rodzicielską lub ma ją zupełnie odebraną. Czy takie orzeczenie sądu można zmienić?

Zmiana orzeczenia o władzy rodzicielskiej.

Sąd opiekuńczy może zmienić swe postanowienie, nawet to prawomocne. Stanie się tak, jeżeli wymaga tego dobro osoby, której dotyczy postępowanie. Chodzi bowiem o to, żeby rozstrzygnięcie sądu dostosowane było do aktualnej sytuacji. Co więcej, jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 30 kwietnia 1997 r., sygn. akt III CKU 19/97: „wyłączną przesłanką [zmiany postanowienia] może być zmiana poglądu sądu opiekuńczego na sposób rozstrzygnięcia sprawy.

W wyroku orzekającym rozwód, sąd obowiązkowo rozstrzyga o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem obojga małżonków. Co w przypadku gdy po orzeczeniu rozwodu, zmienią się okoliczności, które były podstawą rozstrzygnięcia sądu? Wówczas możemy zmienić ustaloną na etapie rozwodu władze rodzicielską.

Tej zmiany może żądać każdy rodzic, wobec którego orzeczono ograniczenie, zawieszenie bądź pozbawienie władzy rodzicielskiej. W postępowaniu udowodnić musi jednak, że zmieniły się okoliczności sprawy.  Dodatkowo zaproponowana przez nas musi być zgodna z dobrem dziecka.

Czym jest dobro dziecka?

Nie ma kodeksowej definicji dobra dziecka. Sad Najwyższy w jednym ze swoich postanowień wskazał, że dobro dziecka to troska o jego sprawy osobiste takie jak rozwój fizyczny i duchowy. Ponadto odpowiednie kształcenie i wychowanie oraz przygotowanie do dorosłego życia. Dobro dziecka ma również jednak wymiar materialny. Dobro dziecka to także konieczność zapewniania dziecku środków do życia i realizacji celów o charakterze majątkowym. Rozważając dobro dziecka nie można jednak zapominać o interesie rodziców. Rozważając te dwie kwestie sąd rozpoznający sprawę powinien odpowiednio wyważyć te interesy, mając jednak na uwadze pierwszeństwo dobra dziecka.

Tryb zmiany orzeczenia o władzy rodzicielskiej.

Jeżeli zmiana postanowienia o władzy rodzicielskiej ma nastąpić poza postępowaniem rozwodowym wówczas odbywa się to na wniosek w odrębnym postępowaniu przed właściwym sądem.

Wnioskodawcą może być tutaj każdy z rodziców dziecka. Sądem, do którego kierować będziemy wniosek jest sąd rejonowy właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka lub w przypadku jego braku, miejsca pobytu dziecka.

 

Czytaj więcej: https://radca-franczak.pl/2018/10/08/alimenty-na-dorosle-dziecko-czy-masz-obowiazek-je-placic-/

kontakty z dzieckiem

Kontakty z dzieckiem – jak przebiega ich ustalenie?

Kontakty z dzieckiem – z kim zamieszka po rozstaniu rodziców?

Rozstanie rodziców jest zawsze największą traumą dla dziecka. Kwestie związane z pobytem dziecka są jedną z najtrudniejszych jakie niejednokrotnie dzielą byłych partnerów. Każdy z rodziców chce bowiem utrzymywać kontakty z dzieckiem.

Jeżeli rodzice nie są w stanie sami dojść do porozumienia lub jeden z nich łamie przyjęte ustalenia, jedyną formalną drogą uregulowania problemu kontaktów z dzieckiem jest wystąpienie z odpowiednim wnioskiem do sądu.

Jak uregulować kontakty z dzieckiem?

W piśmie wszczynającym postępowanie w sprawie o ustalenie kontaktów z dzieckiem należy przedstawić nasze stanowisko i propozycję dot. uregulowania kontaktów. We wniosku należy zatem wskazać u kogo na stałe będzie przebywać dziecko. Ponadto trzeba określić w jaki sposób drugi z rodziców będzie mógł realizować swoją władzę rodzicielską. W związku z tym w piśmie trzeba opisać zasady dot. m.in. spędzania świąt, wakacji i weekendów. Odpowiednio sformułowany wniosek powinien również regulować zasady kontaktów telefonicznych i elektronicznych. Jeżeli drugi z rodziców swoim rażąco nagannym zachowaniem daje dziecku zły przykład, istnieje również możliwość ograniczenia kontaktów poprzez wprowadzenie przy kontaktach bezpośrednich obowiązku przebywania na nich osoby trzeciej lub innego członka rodziny.

Przede wszystkim dobro dziecka.

Sąd we wszystkich postępowaniach rodzinnych w których dochodzi do regulowania sytuacji dziecka w pierwszej kolejności winien kierować się jego dobrem. Jest to zasada nadrzędna. Po złożeniu wniosku o uregulowanie kontaktów i przedstawieniu stanowiska przez drugiego z rodziców, sąd zwróci się do sądowego zespołu biegłych specjalistów z zakresu psychologii o wydanie opinii. Jej przedmiotem będzie zgodność proponowanych rozwiązań kontaktowych z prawidłowym rozwojem dziecka.

Zabezpieczenie kontaktów z dzieckiem na czas procesu.

W związku z koniecznością prowadzenia rozciągniętego w czasie postępowania, nie można przy sporządzaniu pisma wszczynającego postępowania zapominać o sformułowaniu stosownego wniosku o udzielenie zabezpieczenia kontaktów na czas trwania procesu. Odpowiednio skonstruowany wniosek o zabezpieczenie, zawierający uprawdopodobnienie konieczności ustalenia kontaktów, pozwoli rodzicowi na sprawowanie bezpośredniej opieki nad dzieckiem.

Jak egzekwować kontakty z dzieckiem?

Co zrobić gdy kontakty zostaną już ustalone a jeden z rodziców nie akceptuje ich treści łamiąc przyjęte zasady? Poszkodowanemu rodzicowi przysługuje wówczas uprawnienie do egzekwowania swoich praw na drodze sądowej. Ponadto, w przypadku gdy jeden z rodziców spodziewa się, że drugi nie zamierza wykonywać kontaktów w przyjęty sposób lub w drobny sposób odchodzi od zawartych postanowień, może zwrócić się do sądu rodzinnego z wnioskiem o udzielenie tzw. ostrzeżenia. Jeżeli drugi z rodziców pomimo ostrzeżenia złamie po raz kolejny przyjęte ustalania, możemy wystąpić do sądu z wnioskiem o ukaranie łamiącego karą finansową.

 

Zobacz więcej: https://radca-franczak.pl/2018/10/08/alimenty-na-dorosle-dziecko-czy-masz-obowiazek-je-placic-/

alimenty na ojca

Alimenty na rodzica. Czy dziecko ma obowiązek je płacić?

Niewiele osób zdaje sobie sprawę, że zasadą jest, iż obowiązek alimentacyjny obciąża w pierwszej kolejności zstępnych (dzieci, wnuki, prawnuki) względem wstępnych (rodziców, dziadków, pradziadków) a nie odwrotnie. Wydawać by się mogło zatem, że alimenty względem dzieci są wyjątkiem obwarowanym dodatkowymi przesłankami,  w szczególności wymogiem niemożliwości samodzielnego utrzymania.

Co do zasady jednak to dzieci obowiązane są do dostarczania środków utrzymania na rzecz rodziców. Z czego wynika ten obowiązek? Swoje źródło znajduje w jednej z podstawowych zasad kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Chodzi o zasadę wzajemnego szacunku i wspierania się rodziców i dzieci.

Kiedy rodzic może zwrócić się po alimenty do dziecka?

Przede wszystkim rodzic może wystąpić o alimenty względem pełnoletniego dziecka. Ponadto może to nastąpić wyłącznie w sytuacji gdy rodzic nie jest w stanie zaspokoić samodzielnie swoich podstawowych potrzeb życiowych tj. pozostaje w niedostatku.

Kiedy rodzic pozostaje w niedostatku? Wtedy, gdy nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów własnego utrzymania, w szczególności jedzenia, mieszkania, ubrania czy leczenia. Istotnym jest jednak, że w sytuacji gdy rodzic samodzielnie doprowadził się do takiego stanu np. lekkomyślnie porzucając pracę, wpadając w chorobę alkoholową i nie podejmując leczenia, obowiązek alimentacyjny może nie zostać zasądzony.



Ile może domagać się rodzic?

To zależy od możliwości zarobkowych dziecka. Przy czym istotnym jest, że nie chodzi tutaj tylko o faktycznie uzyskiwany przez dziecko dochód. Oceniając możliwości zarobkowe, sąd bada jakie realnie dochody mógłby otrzymywać zobowiązany do alimentacji gdyby wykorzystał posiadane wykształcenie, doświadczenie i umiejętności. Dlatego też co do zasady programista, który posiada umowę o pracę opiewającą na najniższą krajową, może zostać obciążony alimentami przekraczającymi jego realny dochód. W tej branży ma bowiem możliwość podjąć lepiej płatną pracę stosownie do swoich możliwości. Należy jednak pamiętać, że  sytuacja zobowiązanego do alimentacji musi być oceniana indywidualnie.

Co jednak w sytuacji gdy rodzic nie wywiązywał się z obowiązków rodzicielskich a teraz zwraca się o dostarczanie mu środków utrzymania od dziecka?

Po pierwsze alimenty nie stanowią ekwiwalentu za rodzicielskie wsparcie. Po drugie, obowiązek ten istnieje niezależnie od tego czy rodzic opiekował się dzieckiem, łożył na jego utrzymanie czy też nie uczestniczył w jego wychowaniu. Nie zawsze jednak dziecko zapłaci alimenty na rzecz rodzica. Jeżeli żądanie alimentów jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, dziecko może uchylić się od ich zapłaty.

Negatywne zachowania rodzica nie mogą doprowadzić do tego by poszkodowane dziecko było zobowiązane do regulowania świadczeń na rzecz osoby ją krzywdzącej, tylko dlatego, że obowiązek ten wynika z więzów rodzinnych. Sąd za każdym razem będzie jednak badał taką sprawę indywidualnie. Dla przykładu, naruszenie zasad współżycia społecznego wystąpi, gdy kumulatywnie rodzic nieodpowiednio traktował dzieci w czasie kiedy pozostawały pod jego opieką, nie łożył na ich utrzymanie, zarówno gdy były małoletnie jak i pełnoletnie, ale gdy jeszcze się uczyły, a ponadto znęcał się nad nimi.

Inną kwestią jest obowiązek regulowania przez dzieci płatności za pobyt rodzica w domu pomocy społecznej. To jednak temat na inny wpis.


prawo rodzinne

ZAPOZNAJ SIĘ Z OFERTĄ

Prawo rodzinne


niepłacenie alimentów

Alimenty na dorosłe dziecko, czy masz obowiązek je płacić ?

Alimenty na dorosłe dziecko?

Wielokrotnie w swojej praktyce spotkałem się z opiniami klientów, iż po osiągnięciu pełnoletniości przez dziecko nie są zobowiązani do płacenia ustalonych w wyroku alimentów. Na moje pytanie czy wystąpili do sądu z pozwem o uchylenie alimentów wyrażali oni jedynie zdziwienie.

Kiedy wygasa obowiązek alimentacyjny?

Obowiązek alimentacyjny w polskim prawie rodzinnym nie wygasa w żadnym określonym terminie. Sąd w wyroku ustalającym wymiar alimentów nie określa czasu w jakim osoba zobowiązana musi je regulować. Kodeks rodzinny i opiekuńczym wskazuje natomiast, że rodzic zobowiązany jest ponosić koszty utrzymania dziecka. Oprócz tego ma też obowiązek sprawować nad nim opiekę oraz zapewniać mu należyte wychowanie. Żaden przepis prawny nie mówi jednak o tym, iż z chwilą osiągnięcia pełnoletności ustaje obowiązek alimentacyjny.

Co może uchronić Cię przed płaceniem alimentów?

Przesłanką dającą możliwość uchylenia alimentów jest samodzielność dziecka. Musi ono być w stanie utrzymać się samodzielnie.

Dziecko bowiem nawet po osiągnięciu pełnoletności jest uprawione do otrzymywania alimentów. Jeżeli uprawniony kontynuuje naukę po ukończeniu 18 r.ż., to raczej nie ma możliwości samodzielnego utrzymywania się. Oczywiście od każdej zasady są wyjątki. Dla przykładu, jeżeli dziecko posiada swój majątek (np. otrzymało duży spadek) z którego dochody wystarczają na jego utrzymanie się to rodzic ma szansę na uchylenie obowiązku alimentacyjnego.

Co jeśli dziecko się nie uczy?

Wracając jednak do najczęstszej podstawy tj. kontynuowania nauki, kodeks również przewiduje odstępstwa od reguły. Bo co w sytuacji gdy dziecko podejmuje naukę jedynie pozornie?  Jeżeli nie osiąga wyników a jego edukacja przedłuża się ponad przeciętną miarę, rodzic może powołać się na przytoczone okoliczności w pozwie o uchylenie alimentów. Jeżeli bowiem dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się, rodzic może uchylić się od płacenia alimentów.

Zasada równej stopy życiowej.

Ustalając, zmniejszając bądź uchylając obowiązek alimentacyjny sąd kieruje się również zasadą tzw. równej stopy życiowej. W praktyce oznacza to, iż rodzice i dzieci powinni żyć na takim samym poziomie materialnym. Jeżeli dziecko chce wybrać się na kosztowne studia zaoczne a rodziców najzwyczajniej na to nie stać, może to być przesłanką do zmniejszenia lub nawet uchylenia alimentów.

 

Każda sprawa alimentacyjna jest jednak sprawą indywidualną. Oprócz drażliwych kwestii finansowych, dużą rolę w tego typu sprawach odgrywają emocje. Pomoc prawnika, który pozwoli skupić się na meritum sprawy może okazać się nieodzowna w osiągnięciu korzystnego rozstrzygnięcia.

 

Zobacz: https://radca-franczak.pl/uslugi/prawo-rodzinne/

r.pr. Karol Franczak

Jestem radcą prawnym wpisanym na listę radców prawnych OIRP w Krakowie pod nr KR-3928.

Od wielu lat specjalizuję się w bieżącym doradztwie osobom prywatnym i przedsiębiorcom.

Zapraszam do skorzystania z mojej wiedzy!